Bir kadının drift sahasındaki ilk yılı
2019'da direksiyona ilk geçtiğimde sahada benden başka kadın yoktu. Lastik dumanının ardındaki bakışları, paddockta duyulan fısıltıları ve sonra gelen ilk alkışı anlatıyorum.
2019'un ilkbaharında, ilk kez bir drift aracının direksiyonuna geçtim. O gün paddocka adımımı attığımda fark ettiğim ilk şey, etrafımda benim gibi birinin olmamasıydı. Ne pilot olarak, ne mekanik olarak, ne de takım yöneticisi olarak. Drift, Türkiye'de uzun yıllar boyunca neredeyse tamamen erkeklerin sahip çıktığı bir disiplin olmuştu ve ben o sahaya yabancı bir kelime gibi giriyordum.
İlk birkaç antrenmanda en zor şey aracı kontrol etmek değildi. En zor şey, üzerime düşen bakışlardı. Bazıları meraklıydı, bazıları kibardı, bazıları ise 'bakalım ne kadar dayanacak' diyen türdendi. Lastik dumanının ardından gelen fısıltıları duymamak için kulaklığımı her zamankinden biraz daha sıkı taktım ve aracın sesine odaklandım. Drift, sessizliği bilen bir spor değildir; ama o günlerde benim için en yüksek ses, başkalarının zihninden geçen sorulardı.
İlk sezonun ortalarına geldiğimde teknik olarak hâlâ çok şey öğrenmem gerekiyordu. Hat tutmak, açıyı korumak, transition'ı zamanında bitirmek… Bunların hepsi birer dil gibiydi ve ben bu dili konuşmayı her geçen hafta biraz daha öğreniyordum. Ama beni asıl şaşırtan, teknik öğrenmenin yanında kendime dair öğrendiklerim oldu. Hata yaptığımda affetmeyi, başaramadığımda yeniden başlamak için sabah erken kalkmayı, ve en önemlisi bana ait olmayan bir alanı kendi alanım haline getirmeyi öğrendim.
İlk alkışı çok net hatırlıyorum. Bir antrenman sonunda paddocka döndüğümde, daha önce benimle hiç konuşmamış kıdemli bir pilot yanıma geldi ve 'Bugün iyi sürdün' dedi. Sadece üç kelime. Ama o üç kelime, benim için bir sezonun karşılığıydı. O an anladım ki saha kimseye bedava yer vermez; ama hak ettiğinde, sana yer açmak zorunda kalır.
Bugün, geriye dönüp baktığımda o ilk yılı bir hediye olarak görüyorum. Çünkü o yıl bana sadece drift yapmayı değil, yalnız başlamanın nasıl bir şey olduğunu öğretti. Şimdi sahada kadın pilotlar gördüğümde, onların yalnız başlamayacağını bilmek bana iyi geliyor. Belki bir gün, ilk yılını anlatan bir kadın pilot çıkar ve 'sahaya geldiğimde benden önce biri vardı' der. Bu yazıyı, o cümleyi mümkün kılmak için yazıyorum.